Problemy z położeniem dziecka do łóżka

Skomentowane przez 0 użytkowników.   Czytaj komentarze

Napisane przez: Dieter Wolke

Czytaj biografię
Czytaj o Instytucie Pampers

Streszczenie artykułu

Każdy rodzic miewa większe lub mniejsze problemy z położeniem swojego dziecka do łóżka i zatrzymaniem go tam. Walki o pójście spać i niebudzenie w nocy są najbardziej powszechnymi powodami zmartwień, o których piszecie na naszej stronie internetowej i tematem najczęściej zadawanych mi pytań. Spróbujmy spojrzeć na sen z perspektywy malucha, a następnie zastanówmy się nad kilkoma problemami ze snem i rozwiązaniami dla rodziców.

Rutyna To Podstawa

Sen jest Rozdzieleniem

Niekończące się Prośby o Wodę

Spanie w Łóżku Rodziców

Koszmary

Lęki Nocne lub Senne

Chodzenie we Śnie i Mówienie przez Sen

Rutyna To Podstawa

Dzieci będą zachowywały się lepiej, jeśli będą miały wzór, na którym mogą polegać. Regularne pory chodzenia spać i stała rutyna w wieczornym wyciszaniu pomagają maluchom zrozumieć, czego się od nich oczekuje. Daje im to poczucie bezpieczeństwa – wiedzą, kiedy dane zdarzenia nastąpią. Jeśli czas, miejsce i rytuał zmieniają się nieustannie, w życie maluszka wkraść się może niepokój i dezorientacja, a pojawi się chęć do negocjacji. Mimo, że nie wszystkie dzieci są w tym samym stopniu zależne od regularności, dla wszystkich bardzo korzystne jest wprowadzenie rutyny w porze chodzenia spać.

Dla niemal wszystkich małych dzieci rytuał przed pójściem spać powinien trwać około 30 minut. Możesz zacząć go wprowadzać, kiedy Twoja pociecha jest jeszcze niemowlęciem – w pierwszych miesiącach jej życia. Częścią rytuału może być kąpiel, tulenie do snu, bajka lub kołysanka na dobranoc. Jeśli jednak trwa on dłużej lub staje się zbyt rozbudowany, dziecko zaczyna być pobudzone zamiast uspokojone. Rutyna trwająca krócej niż 30 minut może wywołać u małych dzieci poczucie, że są pośpiesznie zaganiane do łóżka.

Jeśli pory chodzenia spać w tygodniu i podczas weekendu różnią się, możesz się spodziewać problemów w poniedziałek. Dla osiągnięcia najlepszych rezultatów postaraj się utrzymywać ten sam plan godzinowy przez cały tydzień. Przestrzeganie takiego planu jest trudne dla rodzin, które lubią dłużej pospać w czasie weekendu, ale z mojego doświadczenia wynika, że życie ogólnie przebiega bardziej płynnie, jeśli co najmniej jedno z rodziców wstanie z dziećmi wcześniej w sobotni i niedzielny poranek. Dla wielu tatusiów jest to również okazja do spędzenia czasu z dzieciakami.

Jeśli to możliwe, dzieci powinny spać każdej nocy w tym samym miejscu. Zmiana miejsca – spanie w różnych łóżkach, na podłodze lub kanapie – utrudnia dzieciom przyswojenie dobrego wzorca. Jeśli dzieci znajdują się pod wspólną opieką rodziców po rozwodzie, zrób wszystko, co w Twojej mocy, aby zapewnić niezmienność rutyny i obecność pewnych stałych fizycznych aspektów, na przykład, tej samej poduszki i kocyka w każdym z miejsc, w których maluch sypia. Rodzice pozostający w trudnej sytuacji rodzinnej powinni skoordynować rytuał chodzenia spać tak, aby zachował on jak najbardziej podobną strukturę.

Sen jest Rozdzieleniem

Z dziecięcego punktu widzenia, chodzenie spać jest rozdzieleniem z rodzicami, z rodzeństwem, zabawkami, ekscytującymi wydarzeniami dnia, z czymkolwiek, co się rozgrywa w domowej codzienności. Dlaczego dziecko miałoby dobrowolnie z tego rezygnować – zwłaszcza, jeśli wiąże się to z koniecznością wejścia do ciemnego pokoju, gdzie potwory czają się pod łóżkiem, gdzie mogą wlecieć duchy zza okna, gdzie węże mogą wśliznąć się pod pościel? Niewiele dzieci chodzi spać bez oporu i bez uprzedniego przystosowania. A żadne dziecko nie zasypia w swoim łóżku samo z siebie, bez przymuszenia, przyuczenia i stałych, niezmiennych zasad.

Dla rodziców sen jest także rozdzieleniem. Pomimo zapewnień większości rodziców, że są gotowi rozstać się ze swoją pociechą pod koniec długiego dnia, wielu z nich prowadzi ze sobą prawdziwe zmagania. Wysyłają maluchom niejednoznaczne komunikaty, tylko częściowo umacniają rutynę i nie radzą sobie z dyscypliną, która jest konieczna, żeby dziecko nauczyło się spać samodzielnie. Niektórzy rodzice, zwłaszcza ci, którzy spędzają mało czasu ze swoimi ukochanymi pociechami w ciągu dnia, są wręcz zadowoleni, jakkolwiek podświadomie się to dzieje, z faktu, że są potrzebni i wielokrotnie przywoływani wieczorami. Jako rodzice, musimy rozpoznawać i radzić sobie z trudnymi dla nas kwestiami, zanim zaczniemy rozwiązywać problemy naszych dzieci.

W wielu kulturach małym dzieciom pozwala się zawsze spać z rodzicem i nie ma w tym nic złego. Wiele rodzin wyznaje ideę rodzinnego łóżka. Jednak wspólne spanie sprawdza się tylko wtedy, kiedy wszyscy dobrowolnie się na to zgadzają, a ich potrzeby niezależności i prywatności są zaspokajane w inny sposób. Większość rodzin w społeczeństwach zachodnich uważa, że maleństwo powinno spać w swoim własnym łóżeczku od samego niemowlęctwa. Najlepiej jest szczerze przedyskutować tę kwestię z partnerem. Większość rodziców pozwala dzieciom spać ze sobą od czasu do czasu, kiedy są chore, przerażone lub zestresowane. To świetnie, ale pamiętaj, że Twój maluch niechętnie będzie wracał do swojego łóżeczka bez wyraźnej sugestii ze strony rodziców.

Niekończące się Prośby o Wodę

Szkrab, który raz po raz wyskakuje z łóżka jak pajacyk z pudełka, zaraz po tym, jak go w nim ułożysz, powinien być położony z powrotem z krótkim, najwyżej jednozdaniowym wytłumaczeniem. Żadnych dyskusji lub negocjacji, żadnej zgody na dłuższe oglądanie telewizji. Milcząco połóż malucha z powrotem do łóżka, utul i zostaw. Na początku być może będziesz musiała powtarzać ten proces setki razy, zanim wreszcie się ułoży, zwłaszcza, jeśli do tej pory dość luźno traktowałaś umacnianie wieczornego rytuału. Bądź przygotowana na walkę przy wprowadzaniu nowej rutyny. Jedna prośba ze strony maluszka o coś do picia jest w porządku. Jedna wycieczka do nocnika wystarczy. Bądź świadoma tego, że jeśli raz trzymasz się zasad, a następnym razem pozwalasz napić mu się po raz drugi i zrobić kilka kolejnych wycieczek z łóżka, coraz trudniej będzie Ci wprowadzić rutynę. Bądź konsekwentna!

Spanie w Łóżku Rodziców

Jeśli naprawdę nie chcesz, żeby Twój maluch dzielił z Wami łóżko, milcząco połóż go z powrotem w jego własnym łóżeczku i powtórz to sto razy, jeśli taka jest konieczność, bez jakiejkolwiek rozmowy i bez żadnej dyskusji. Jeśli pozwolisz mu się wdrapać do Waszego łóżka rano i tam zasnąć, nie zrozumie, na czym polega różnica w robieniu tego samego w środku nocy. W przypadku dziecka zestresowanego rozdzieleniem lub takiego, które wcześniej przez długi czas spało wspólnie z rodzicami, polecam umieszczenie śpiwora na podłodze w pokoju rodziców i nagradzanie dziecka za stopniowe przesuwanie się coraz bliżej i bliżej jego własnego pokoju.

Koszmary

Koszmary lub złe sny są oznaką aktywności umysłu, który uporządkowuje doświadczenia życiowe. Mimo, że maluszek może mieć koszmarny sen o każdej porze nocy, w miarę jak dorasta, jego pora śnienia przesuwa się w kierunku ranka, tak jak u dorosłych. Natomiast większość koszmarów pojawia się w trakcie pierwszych trzech godzin snu. Wszyscy posługujemy się snami i koszmarami w zmaganiach ze stresem, koniecznością przystosowania i presją. Dzieci zaczynają śnić, gdy tylko nauczą się mówić, a możliwe, że nawet wcześniej. Maluchy zwykle nie zapamiętują swoich snów, nawet tych, które je zbudziły. A ponieważ treść snu nie jest aż tak ważna, nie naciskaj zbyt mocno, żeby ją poznać. Jednak jeśli Twój maluch śni jeden i ten sam sen przez kilka tygodni, zwróć się po poradę do profesjonalisty, który znajdzie źródło stresu. Nie walcz z potworami z szafy, zwyczajnie zapewnij swojemu brzdącowi pokrzepienie i dodaj mu otuchy. Jeśli będziesz traktować potwory zbyt poważnie i zaczniesz sprawdzać pod łóżkiem lub w szafie, żeby uspokoić swoje dziecko, możesz w rzeczywistości osiągnąć przeciwny skutek: „Jeśli mama ich szuka pod łóżkiem lub w szafie i pokazuje mi, że tam ich nie ma, to znaczy, że mogłyby tam być”. Dziecku trudno będzie zdobyć pewność, że potworów w rzeczywistości nie ma, że nie ukrywają się pod łóżkiem. W miarę, jak Twój szkrab dorasta, coraz więcej snów i koszmarów będzie go nawiedzać we wczesnych godzinach porannych. Około 70% dzieci miewa koszmary każdego roku w trakcie całego dzieciństwa.

Lęki Nocne lub Senne

Są to nagłe, częściowe przebudzenia, które zazwyczaj zdarzają się przed północą, czyli podczas pierwszych trzech godzin po zaśnięciu. Zwykle zaczynają się przenikliwym krzykiem. Dzieci są zarumienione, spocone i nie można ich w żaden sposób ukoić. Nocne lęki są przerażające dla rodziców, ponieważ dziecko ma przestraszone oczy, często siada wyprostowane na łóżku lub rzuca się na nim. Ale są to zjawiska normalne, nie są szkodliwe, a rano maluch nie będzie ich już w ogóle pamiętać. Chroń go przed zranieniem, kiedy przemieszcza się w swoim łóżku lub po pokoju. Wielu rodziców stara się budzić swoją pociechę, a rano chce rozmawiać o nocnych wydarzeniach. Może to ją tylko zmartwić. Najlepszym rozwiązaniem jest opieka nad maluchem i nie budzenie go. Szkrab uspokoi się w ciągu kilku minut, a następnego ranka niczego nie będzie pamiętał. Wyrośnie z tego, bo lęki nocne zdarzają się najczęściej pomiędzy 3. i 7. rokiem życia. Być może Ty lub Twój partner przeżywaliście lęki nocne w dzieciństwie, jako że są one tendencją przekazywaną w rodzinie.

Chodzenie we Śnie i Mówienie przez Sen

Obydwie powyższe przypadłości są często dziedziczne, a ich częstotliwość i stopień nasilenia wzrasta w okresach przeżywania stresu i wyczerpania. Częściej pojawiają się u chłopców. Ponieważ dzieci mogą się zranić chodząc we śnie, pilnuj, aby podłoga była pusta, a dostęp do schodów zablokowany. W przypadku notorycznych lunatyków przydatny będzie alarm we drzwiach. Większość dzieci wyrasta z tych przypadłości w okresie dojrzewania. Nie traktuj zbyt poważnie mówienia przez sen, ponieważ wypowiadane słowa najczęściej nie mają sensu. Nie drażnij zbytnio dziecka mówiącego lub chodzącego we śnie, ponieważ maluchy podświadomie mogą się martwić, że wyjawiają sekrety lub będą opierać się przed nocowaniem w domu innego dziecka. Zapewnij go o tym, że jest normalny, że jego bystry umysł i bogata wyobraźnia nie pozwalają mu przestać działać w nocy.

Do góry